دریانیوز: یکی از مشکلات و موانع موجود در امر خدمت رسانی به اقشار مختلف، کمبود بودجه و عدم تأمین اعتبار کافی از سوی دولتهاست.
 هر چند اساس کار دولتها، برایجاد رفاه نسبی مردم و ارائه خدمات ضروری به آنان استوار گشته است ولی بنا به عللی که عموماً به برنامه های کلان دولتها، نوسانات اقتصادی و تجاری و سیاستهای مدوّن سیاسی و اقتصادی، کمبود منابع و… باز می گردد، دولتها در مقاطعی قادر به هدایت کردن مسیر خدمات رسانی و حمایتهای پوششی نخواهند بود و این بخش در عمل دچار اختلال خواهد شد. در این هنگام موسسات خصوصی و خیرین نقش بخش دولتی را ایفا خواهند کرد و خلأ ناشی از معضل ناتوانی دولت را پوشش خواهند داد.
   کار خیر در جامعه و کشور ما از فرهنگی دیرینه برخوردار است و با  اعتقاد مردمان ما عجین شده است. ادیان الهی همواره بر دستگیری و خیررسانی به افراد آسیب پذیر و آسیب دیده تأکید فراوان داشته اند و کار خیر را سبب رستگاری، سلامت روحی و زدودن گناهان برشمرده اند. طبق این تعاریف، نیکوکاری و دستگیری از همنوع، از فضایل اخلاقی قلمداد می شود که به رشد و تکامل معنوی فردی می انجامد.خیرین کسانی هستند که به حکم وظیفه دینی و اخلاقی یعنی بر اساس تعالیم و آموزه های دینی، یا بر اساس اصول و اخلاق انسان گرایانه و بشردوستانه، نسبت به مشکلات سایر همنوعان خود واکنش نشان داده و سعی دارند در
رفع مشکلات آن ها اعم از مشکلات مالی، درمانی، آموزشی بکوشند و از سختی افراد یا اقشار آسیب دیده بکاهند.    فارغ از نیت خیرین که یا بر اساس اصول اخلاق انسانی و بشردوستی یا اصول دینی شکل گرفته باشد، خیرین هدف مشترکی را دنبال می کنند و نتیجه کار آنها، تاثیرات مثبت و سازنده ای برای فرد و جامعه در پی دارد که نمی توان از آن ها غفلت ورزید.اما چه می شود که انگیزه برای وقف در برخی افراد خیر خاموش می شود ؟
  بار ها از زبان علمای دینی و در قرآن شنیده ایم که واقف وقتی چیزی را وقف می کند باید موقوفه را در همان راهی استفاده کنیم که واقف خواسته است، جایز نیست غیر نیت واقف عمل کنیم.اما يكي از عواملي كه موجب كاهش انگيزه براي وقف كردن شده عمل نكردن به نيت واقف است. استاد دکتر سید جعفر شهيد تاریخ نگار، مترجم، پژوهشگر زبان و ادبیات فارسی و استاد دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران در  نامه ای به مجله وقف چنین مي گويد: بكوشيد درآمدهاي رقبه عيناً به مصرفي برسد كه واقف تعيين كرده است، مگر آنكه چنان مصرفي حقيقتاً سخت و دشوار باشد و نتوان انجام داد.
   بدين نينديشيد كه ممكن است انجام آن از لحاظ منطق امروزي سودي نداشته باشد. اگر مورد مصرف وقف را به هم بزنيم واقف هايي كه مي خواهند موقوفه ي آنها پايدار باشد، ديگر به اين كار رغبت نخواهند كرد، چرا كه احتمال مي دهند با موقوفه آنها هم، نظير همين كار را بكنند.از نظر فقهي مال وقف در دست ناظر، امانت است و او بايد از آن محافظت کرده، به شيوه‌ها و روش‌هاي مناسبي كه واقف سفارش كرده، به ‌کار گيرد تا هدف مورد نظر تأمين شود.شهرام بدری یکی از خیرینی است که از عمل نشدن به نیت وقفی وی از سوی دستگاه های اجرایی گله مند است.
  وی در گفت وگو با خبرنگار روزنامه دریا گفت: بنده شغل آزاد دارم و چند سال پیش برای انجام کاری به بیمارستان شهید محمدی رفتم. قرار بود قسمتی از ساختمان ابوریحان که در محوطه بیمارستان شهید محمدی بود را  تعمیر کنم، در هنگام ورود به ساختمان متوجه بیمارانی که در راهرو های بیمارستان خوابیده بودند، شدم. علت را که از پرسنل  و پرستاران پرسیدم  که گفتند فضای کافی نداریم به همین دلیل مجبور شدیم آن ها را در راهروها مستقر نماییم و به دنبال یک خیر هستیم که طبقه ی بالا را برای ما بسازد تا بتوانیم برای خدمات رسانی به بیماران استفاده کنیم .وی افزود: آن صحنه باعث شد به این فکر بیفتم که با خرج خودم مکان مورد نیاز را بسازم .
   نقشه ساختمان را از آنها خواستم که پس از حدود 3 ماه نقشه به دستم رسید و بدون تفاهم نامه و با هماهنگی دفتر فنی دانشگاه علوم پزشکی پروژه را شروع کردیم. بماند که در این بین چندین بار مشکل پیش آمد و نقشه ها را تغییر دادند، دیوار ها را خراب کردیم و از نو ساختیم.
  این خیّر عنوان کرد: نظر خود بنده این بود؛ هر چه که بتوانند بهره برداری بهتری از آن بکنند همان ساخته شود و چون آن ساختمان مختص بیماران تالاسمی بود نیت خود من نیز این بود که مکان مورد نظر به این بیماران اختصاص پیدا کند؛ دانشگاه علوم پزشکی، معاونت دارو و درمان و رییس بیمارستان با من هماهنگ و هم نظر بودند و پروژه را پیش بردیم تا دی ماه 98 که جلسه ای با  دکتر حسین فرشیدی رئیس دانشگاه علوم پزشکی و معاونانش گرفتیم . در این جلسه صورت جلسه ای مبنی بر اینکه این پروژه تا بهمن 98 تکمیل شود نوشتیم و قرار بر این شد که در حضور وزیر افتتاح شود.وی افزود: این مکان قرار بود برای بیماران تالاسمی مورد استفاده قرار گیرد اما بعد از 5 بار تغییر نقشه در آخر تصمیم بر این شد که این مکان به بخش خون برای بیماران سرطان خون اختصاص یابد  و در کنار آن به بیماران تالاسمی هم خدمات دهند .
   بدری گفت: برای من نیت وقف و رضای خدا مهم بود، اما انتظار داشتم مسئولین امر پای حرف خودشان می ماندند و یا لااقل برای این موضوع اهمیت بیشتری قائل می شدند تا لااقل دلگرمی برای سایر خیرین باشند. برای این پروژه که می گفتند می خواهند با حضور وزیر افتتاح شود مراسم افتتاحیه گرفتند که نه استاندار را دعوت کرده بودند و نه حتی خود رئیس دانشگاه علوم پزشکی آمده بود .تنها معاون دانشگاه علوم پزشکی حضور داشت .
    در آن روز از این میزان بی تفاوتی مسئولین امر دلگیر شدم و حتی گفتم نمی خواهم افتتاحیه ای برگزار کنید. وقتی خیری  کار خیری می کند کارش را آنقدر بی ارزش جلوه می دهند و بی اهمیت از کنار آن می گذرند که از کرده خود پشیمان شود . در حالی که اگر الان بخواهید چنین مکانی را بسازید باید میلیاردها برای آن هزینه کنید .بنده بدون چشم داشتی فقط به خاطر  خدا  و کودکان مریضی که بجای اتاق در راهروهای بیمارستان بودند تصمیم به این کار گرفتم و این مکان را ساختیم . بدری ادامه داد:  3سال پیش شب و روز نیروها را بسیج کرده بودیم تا 22 بهمن 98  این پروژه به بهره برداری برسد . با هر تلاشی بود آن قسمت پروژه که بر عهده ما بود را تکمیل کرده و به دانشکده علوم پزشکی تحویل دادیم .
  از آن زمان تا یکسال پیش هزار متر بنا همینطور دست نخوده باقی مانده و هنوز افتتاح نشده بود و پیگیری هم که می کردیم می گفتند فعلا به دلیل کرونا نمی توانیم افتتاح کنیم  .کرونا ممکن است سال ها طول بکشد افتتاحیه هم باید همان قدر به تعویق بیفتد؟این عمل باعث می شود خیّرین دیگر به دستگاه های اجرایی استان اعتماد نکنند و کار خیر خود را صرف استان های دیگر کنند . بنده خودم آذری هستم اما در بندرعباس بزرگ شده ام و دوست داشتم اگر قرار است کار خیری انجام دهم در همان جایی که بزرگ شده و زندگی می کنم باشد اما متاسفانه این بد قولی ها از سوی دستگاه های اجرایی باعث می شود دیگر انگیزه ای برای کار خیر نداشته باشم .
در این بین به سراغ هیات مدیره انجمن بیماران تالاسمی رفتیم تا ببینیم با وجود اینکه مکان وقفی به بخش دیگری اختصاص داده شد اکنون بیماران تالاسمی در چه حالی هستند و با چه مشکلاتی دست و پنجه نرم می کنند؟!
  نعمان دهقان خلیلی، عضو و نماینده هیات مدیره انجمن تالاسمی با بیان این که مشکلات بیماران تالاسمی به دو قسمت رفاهی- اجتماعی و درمانی تقسیم می شود، گفت: بیماران تالاسمی اگر درمان منظمی داشته باشند به هیچ عنوان فرد از کار افتاده ای تلقی نمی شوند و می توانند به راحتی کار کنند و در اجتماع حضور موثر داشته باشند اما به دلیل نبود طرح های حمایتی  و مهم تر از آن وجود مشکلاتی در بحث درمان، شغل، ازدواج و تحصیل آن ها  تحت تاثیر قرار می گیرد.
خلیلی گفت: مسئله ی درمان بیماران تالاسمی  نیز به دو بخش تقسیم می شود قسمت اول کمبود دارو است که یک مشکل کشوری است چرا که  ما در بحث تولید داروهای داخلی و تهیه داروهای خارجی با مشکل مواجه هستیم و قسمت دوم در خود استان است. ما در ساختمان ابوریحان بیمارستان شهید محمدی که مرکز درمان بیماران تالاسمی بندرعباس است با کمبود تجهیزات مواجه هستیم که در ماه گذشته چندین بار با دکتر فرشیدی، رئیس دانشگاه علوم پزشکی و هم با معاونین وی جلسه ای داشتیم  که مواردی رفع شده اما مشکلات همچنان به قوت خود باقی است.سال ها پیش نیز با کمبود فضا برای بیماران تالاسمی مواجه بودیم که به لطف یک خیر قرار بر این شد تا برای مرتفع ساختن این مشکل طبقه ی بالای ساختمان ابوریحان را بسازند .
   وی گفت: با توجه به کمبود فضای درمانی، دانشگاه علوم پزشکی نیز به خیر گفت که می خواهند این مکان را به درمان خود بیماران هموفیلی و ام جی اختصاص دهند و خیر نیز با این نیت شروع به ساخت و ساز کرد ولی الان به بخش خون بیماران سرطانی اختصاص داده شد ، البته در کنار آن خدماتی نیز به بیماران
تالاسمی می دهند اما مسئله این است خدماتی که در این مرکز به بیماران تالاسمی و هموفیلی داده می شود محدود است. ما دوست داشتیم بیشتر بتوانیم از فضای ساختمان برای بیماران هموفیلی و تالاسمی استفاده کنیم .
  خلیلی ادامه داد: مسئله دیگر این است که رفت و آمد و ازدحام در بخش خون باعث مشکلاتی برای بیماران شده و از طرفی فوت بیماران سرطانی که در این بخش اتفاق می افتد در روحیه بیماران تالاسمی تاثیر می گذارد . لازم به ذکر است که یک ساختمان به نام  امید برای بیماران سرطانی ساخته و در اختیار این بیماران قرار دارد .  وی در پایان خاطر نشان کرد: برای مشکلاتی که به آن مواجه هستیم بار ها پیگیری کردیم و جلسات متعددی با مسئولان امر داشته ایم وهر بار  قرار بر این شد که مشکلات را بر طرف کنند اما متاسفانه هنوز خبری نشده است.
  همانطور که در ابتدای گزارش هم اشاره شد نباید نقش مهم خیرین را نادیده و کم اهمیت بدانیم؛ نباید چنین تصور شود که افراد خیّر کسانی هستند که هیچگونه مشکل و دغدغه شخصی نداشته یا این که سرمایه های کلانی در اختیار دارند و در اوج بی نیازی و رفاه به سایرین کمک می کنند. بلکه کاملا برعکس، خیرین کسانی هستند که در کنار زندگی شخصی،
چالش ها، مشکلات و نیازهای شان، نسبت به چالش ها و مشکلات سایر افراد جامعه بی تفاوت نبوده و با گذشت و فداکاری سعی دارند به هر نحو ممکن از مشکلات همنوعان خود بکاهند و شرایطی را فراهم آورند که همه افراد جامعه با برخورداری از برابری اجتماعی و بدون محرومیت زندگی کنند.
  پس نباید نیت وخواسته ی آنها توسط دستگاه های اجرایی نادیده گرفته شود و بی اهمیت از کنار آن رد شوند بلکه با به ثمر رساندن کار خیر، خیرین را بیشتر به این کار تشویق کنند .همچنین با آنچه در این گزارش از مشکلات حال حاضر بیمان تالاسمی از دارو و درمان و رفاه اجتماعی گفته شد؛ تصور می شود مسئولین، متولیان و سازمان ها و انجمن های حمایتگر توجه بیشتری به بیماران خاص از جمله بیماران تالاسمی و هموفیلی داشته باشند.
پروژه ای که در این گزارش به آن پرداختیم تنها نمونه کوچکی از صدها پروژه خیر ساز هرمزگان در موضوعات مختلف ، آموزش و درمانی و عمرانی و . . . است که بعنوان یک وظیفه اجتماعی و دینی و بدون هیچ چشم داشتی توسط خیرین سخاوتمند هرمزگان ساخته می شود اما به واسطه برخی کم مهری های خیلی جزئی موجبات دلسردی این یاوران کشور و ملت ایجاد می شود که در شماره های بعد روزنامه دریا بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت.   همچنین دستگاه های اجرایی باید با توجه به عمل و نیت خیران و تکمیل به موقع تعهدات بخش دولتی پروژه های این چنینی با تکریم خیرین عزیز موجب تشویق خیران بیشتری به انجام اقدامات خدا پسندانه برای بیماران و نیازمندان شوند.