دریانیوز: سازه هایی که خیلی زود کاربری شان را از دست می دهند!
  آنهایی که سنی ازشان گذشته و اکنون پا به میانه جوانی و شاید هم میان سالی گذاشته اند، خرید بلیط های کاغذی اتوبوس های خطی را خوب به خاطر دارند و شاید کسانی هم باشند که به عنوان یادگاری یکی، دو تا از آن بلیط های کوچک مستطیلی شکل را نزد خود نگه داشته اند. بلیط هایی که اگر چه قیمت کمی داشتند ولی کار مردم را راه می انداخت. اما سوژه مورد نظر ما در این یادداشت خود اتوبوس یا بلیط، نیست بلکه ایستگاه های اتوبوس شهر بندرعباس را بررسی می کنیم.

*  شهروندان و ایستگاه
  آن چیزی که شهروندان به عنون ایستگاه اتوبوس انتظار دارند مکانی است که بتوانند به اندازه فقط چند دقیقه در آنجا منتظر بمانند، یا روی صندلی بنشینند تا اتوبوس از راه برسد ، سوار شوند و به مقصد خودشان در آن سوی شهر برسند. البته این کمترین خواسته است که متاسفانه همین هم در حال حاضر برای شهروندان بندرعباسی امکان ندارد. یعنی آنها در ایستگاه های اتوبوس هیچ جایی برایشان درنظر گرفته نشده بلکه جای شهروندان در ایستگاه های اتوبوس به اتاقک هایی شیشه ای و فلزی داده شده تا فقط کنار آن بیاستند.ایستگاه هایی که بیش از آنکه شبیه محلی برای منتظر ماندن برای اتوبوس خطی باشند در گذر تصمیمات و تحولات مختلف مسئولان الان دیگر به یک انباری، میوه فروشی و یا حتی بقالی بیشتر شبیه هستند تا ایستگاه اتوبوس عمومی.

*  ایستگاه مکانیزه اتوبوس
   ایستگاه های اتوبوس مورد نظر ما سازه هایی هستند که چند سال پیش ساخته و مورد بهربرداری قرار گرفتند این سازه ها عنوان ایستگاه مکانیزه اتوبوس شهری مورد استفاده شهروندان قرار گرفتند، ایستگاه هایی که با چند بخش مختلف تعریف، طراحی و اجرایی شدند. فضای کلی این مجموعه شامل مکانی برای انتظار مسافران است که دور تا دورش بوسیله شیشه محصور شده است تا بتوان فضای بیرون را نظاره گر بود، درون ایستگاه از یک کولر اسپیلت برای خنک کردن فضای داخل وجود دارد و صندلی هایی برای نشستن شهروندان قرار داده شده است علاوه بر این اتاقک ، یک فضای کوچکتر نیز در کنارش قرار دارد که محلی برای فروش محصولات غذایی،نشریات و ... و شاید جنبه ی نگهبانی هم داشته باشد.   از قسمت خارجی و بالای این اتاقک ها نیز به عنوان محلی برای تبلیغات محیطی استفاده می شود که البته احتمالا پرکاربردترین و مفید ترین بخش این سازه برای سازنده اش همین قسمت است چرا که این سازه ها معمولا در شلوغ ترین و پر رفت و آمد ترین مکان های شهر قرار گرفته اند و از آنها به عنوان تابلوها یا بیلبورد های تبلیغاتی استفاده می شود. به هر حال این نمایی کلی از این سازه است.

*  به نام شهروندان به کام دیگران
  در حال حاضر این ایستگاه ها مهمترین کاربرد خودشان را از دست داده اند و بیش از اینکه به عنوان مکانی برای انتظار شهروندان باشند به یک دکه فروش نشریات، مغازه فروش میوه، خشکبار ، قهوه، سیمکارت های موبایل و ... هستند و کمتر ایستگاه یا کمتر جایی است که شهروندان بتوانند به عنوان حق خودشان از آن استفاده کنند در واقع این ایستگاه ها به نام آسایش ، راحتی و رفاه شهروندان ساخته شده اند ولی به کام دیگران مورد استفاده هستند و از کاربری اصلی خودشان کاملا خارج شده  اند.

*  به نام شهروندان به کام هیچکس
  علاوه بر پروژه ایستگاه های اتوبوس شهر که حال و احوالش را شرح دادیم اجازه می خواهم پروژه ای دیگر را هم معرفی کنم که از توصیف آن باید صد رحمت و صلوات و شکر به ایستگاه های مکانیزه داشت. چند سال پیش  بود که بحث بهره برداری از اتوبوس های شهری با عنوان
« BRT» بی آر تی در بندرعباس داغ می شود. و خوب لازمه ورود این نوع اتوبوس های شهری چیزی به نام ایستگاه است. و دوباره همان ماجرای ساخت ایستگاه اینجا هم دیده می شود با این تفاوت که بعد از گذشته چند سال از شروع به ساخت این ایستگاه ها و هزینه کردهای فراوان از جیب شهروندان بندرعباسی که برای ساخت آن انجام شده هنوز حتی این پروژه کامل هم نشده است چه برسد به اینکه حتی به کام دیگران مورد بهره برداری قرار بگیرند. برخی از این سازه ها در میانه دو خیابان یا بلوار های اصلی شهر ساخته شده اندتا بتوان از آنها به عنوان ایستگاه اتوبوس های بی آر تی استفاده کرد. روند پیشرفت این ایستگاه ها با هم متفاوت است. برخی ازاین ایستگاه ها فقط اسکلت  فلزی شان ایجاد شده است و برخی دیگر پیشرفت های بیشتری داشته اند ولی هیچگاه به مرحله بهره برداری و استفاده نرسیده اند که بتوان از آنها حتی به عنوان سایبان هم استفاده کرد با این حال این سازه ها با وجود اینکه هنوز کامل نیستند رو به فرسودگی و تخریب رفته اند تا زیان آن ها برای شهروندان چند برابر باشد.این جا چند سوال اساسی ذهن را درگیر می کند که طراحی و اجرای چنین پروژه هایی به چه اهدافی صورت می گیرد؟ اگر به نام شهر و آسایش مردم بندرعباس است پس چرا شهروندان از آن بهره مند نیستند، اگر با هدف روانسازی ترافیک است و وجود آنها الزامی است پس چرا تکمیل نمی شوند تا مردم در آرامش و آسایش بیشتری باشند؟ اگر در ساخت این پروژه ها قصور و کوتاهی صورت گرفته است چرا به وضعیت آنها رسیدگی نمی شود؟

محمد زارعی/دریا