دریانیوز: کمتر هفته ای است که اخباری از تصادفات مرگبار خودروهای موسوم به شوتی و قاچاقچی گازوئیل و.... در جاده های استان هرمزگان به گوش نرسد. البته این موضوع بایستی از زوایای مختلف مورد موشکافی، واکاوی و آسیب شناسی قرار گیرد. متاسفانه مسئولان و متولیان مربوطه نسبت به این موضوع آسیب شناسی مناسبی نکرده اند وبه همین دلیل تدبیر مناسبی هم اندیشیده نشده است. در یکی دو سه دهه اخیر همواره شاهد بوده ایم افرادی که بیشتر این شیوه درآمدی را امرار معیشت و درآمدزایی برای زندگی می دانند، در این مسیر گام برداشته اند وخطراتش را هم به جان خریده اند وگاهی جان شان را هم ازدست داده اند. سال های گذشته حتی بخاطر دارم با عنوان صید غیرمجاز هم صیادان جان شان را ازدست دادند واگرچه این برچسب بسیار نامناسب وغیرمنطقی است که بر کسانی زده شود که خواسته اند شغل آباء و اجدادی شان را ادامه دهند و به آنها اجازه و مجوز صید داده نمی شود تا ذخایر دریا حفظ شود واز آن طرف کشتی های موسوم به چینی وترال، دریا را از سطح تا کف می روبند و بنظر مسئولان گویا اینها هیچ آسیبی به ذخایر نمی زنند.

وقتی آن صیادان که غیرمجاز خوانده می شوند، اجازه صید نیابند، مجبورند به سمت مشاغل کاذب و قاچاق و... بروند. وقتی جوانی بخواهد بخشی از خانه اش را تجاری کند و با بروکراسی اداری و تخریب و... مواجه می شود، مجبور می شود مخفیانه مواد ومشروب و... بفروشد وخانه های تیمی تشکیل شوند. وقتی جوانان هرمزگانی در صنایع استخدام نمی شوند و دهها هزار نیروی انسانی مورد نیاز صنایع از خارج از هرمزگان تامین می شود(حضورشان باعث افزایش قیمت خانه و اجاره هم شده و بومیان توان خرید واجاره خانه را هم ندارند) ودر این سال ها جوانان فقط مجبور شده اند به سمت مشاغل کاذب بروند، آنگاه هیچ مسئولی هم خود را پاسخگوی این اجحاف ندانست ودر میناب و رودان و... کارخانه و صنایعی برای اشتغال بومیان ایجاد نشد واز کشاورزان هم حمایتی صورت نگرفت و آنگاه جوانان جان شان را بر کف دست گرفتند و بدنبال مشاغلی رفتند که برچسب هم خوردند و گاهی جان شان را از دست دادند، چه کسی بایستی پاسخگوی وضعیت موجود باشد؟

بارها گفته ونوشته ایم که در قرآن کریم، امربه معروف ونهی از منکر با هم آمده است که این پیام را دارد که که امر ونهی بایستی درکنار هم باشد وزمانی که جوانان را از انجام شغلی با عنوان قاچاق و.... نهی می کنیم، بلافاصله بایستی امر کنیم که کدام شغل را جایگزین نماید و زمینه تحقق آنرا فراهم شود که متاسفانه اینگونه نیست و زمینه اشتغال چندانی برای بومیان فراهم نیست وبنظرم ستاد امربه معروف ونهی از منکر استان هم می تواند در این بخش وارد شود و از یک طرف از برچسب زدن ها با عناوین مختلف به هرمزگانی ها جلوگیری کند واز طرفی دیگر از مسئولان بخواهند زمینه اشتغال بومیان را فراهم نمایند و حق تضییع شده شان را به آنها برگردانند تا برای بدست آوردن نان، جان شان را ازدست ندهند. البته چندهفته قبل فرمانده دریابانی استان موضع گیری هایی را دریکی از مناطق شرق استان برای رفع مشکلات خانواده ها و جوانان توسط مسئولان داشت که قابل تحسین بود و امیدواریم مسئولان در دولت سیزدهم برای رفع مشکلات اشتغال بومیان در استان برنامه ریزی مدونی داشته باشند.

علی زارعی/دریا